ေလယာဥ္ကြင္းအေၾကာင္း ေျပာခ်င္တာေလးေတြ

ရင္ထဲကလိကလိ ျဖစ္ေနတာ အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ ေျပာခ်င္တာေလးေတြ ခ်ျပ ေျပာျပခ်င္လိုက္တာမွ ဟိုဘက္ေရာက္ေနတာနဲ႕ပဲ စာအေနနဲ႕ခ်ေရးလိုက္ရတယ္။ ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာ ကိုေရႊထူးလည္း ဗ်ာေတြမ်ား အလုပ္ေတြရွဳပ္ေနလိုက္တာ ေရးေနက် စာေတြ မေရးျဖစ္တာ ၾကာပါၿပီေကာလား။ တျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာႏုိင္ငံထဲမွာ ရွိေန၊ လက္ရွိလည္း အသံုးျပဳေနရတဲ့ ေလေၾကာင္းလိုင္း ကိစၥေတြေပါ့။ ကိုေရႊထူး ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းသိေအာင္ လိုက္စံုစမ္းရတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိပ္ေတာင္မေမးလိုက္ရပါဘူး ဘယ္ေလာက္မ်ား ေျပာခ်င္ေနတယ္မသိ ခ်က္ျခင္းအေျဖေတြ ရလာပါတယ္။

ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ေလဆိပ္ေတြ အေျခအေန အရင္ေျပာျပရရင္ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ေလာက္ သံုးခဲ့ရတဲ့ NDB (Non Directional Beacon) ေလေၾကာင္းလမ္းညႊန္စက္ေတြ သံုးေနတုန္းပဲ။ ေလယာဥ္ ဘယ္နားက ဘယ္လိုဆင္း ဆိုတဲ့ကိစၥေတြကို ညႊန္ၾကားေပမယ့္ စက္ရဲ႕ သက္တမ္းက ကိုေရႊထူး ႏွဖူးရိုက္မိေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ NDB ဟာ ေလယာဥ္တစ္စင္း ကြင္းကိုဆင္းမယ္ဆိုရင္ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ရာသီဥတုအေျခအေနေတြ၊ အေနအထားေတြ ထုတ္လႊင့္ဖမ္းယူတဲ့ကိရိယာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ အားနည္းခ်က္က ရာသီဥတုဒဏ္၊ ေတာင္ခိုးမ်ားေၾကာင့္ အဆက္အသြယ္ လမ္းညႊန္မႈဖမ္းယူတဲ့ေနရာမွာ အခက္အခဲျဖစ္ေစပါတယ္။

ေလယာဥ္တစ္စင္းဟာ အျမင့္ေပေပါင္း ေသာင္းနဲ႕ခ်ီတဲ့ အျမင္မွာပ်ံသန္းရပါတယ္။ မ်က္ျမင္နဲ႕ ေမာင္းလို႕ရတဲ့ အေနအထားမဟုတ္ပါဘူး။ Station ကေန ရရွိတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကို စီစစ္ၿပီးမွ pilot က ထိန္းေက်ာင္း ေမာင္းႏွင္ရပါတယ္။ လမ္းေၾကာင္းနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြ ဖမ္းယူဖို႕ အခက္အခဲ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ကေသာင္းကနင္းႏိုင္ၿပီး အႏၱရာယ္ႀကီးမားတယ္ဆိုတာ စဥ္းစားႏုိင္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ ေခ်ာက္ကမ္းပါးမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနသလိုပဲ အခ်ိန္မေရြး အသက္ဆံုးႏိုင္ပါတယ္။

AFTN လို႕ေခၚတဲ့ Aeronautical Fixed Telecommunication Network ေတြကိုလည္း ဂ်ပန္ ကုမၸဏီတစ္ခုျဖစ္တဲ့ Taisei co., ကေန တည္ေဆာက္ေပးခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာခဲ့ၿပီဆိုပဲ။ ဒါေတာင္ ေလယာဥ္ကြင္းအားလံုး AFTN ကိုမသံုးႏုိင္ေသးပါဘူး။ HF Frquency ကိုသာ Flight Information System ကို လံုးဝအားထားအသံုးျပဳေနရပါေသးတယ္။

ေနာက္တစ္ခု အေရးႀကီးဆံုးက Instrument Landing System လို႕ေခၚတဲ့ ILS စနစ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေလယာဥ္ဆင္းရင္ ေဘးအႏၱရာယ္အကင္းဆံုး အေနအထားဆင္းႏုိင္ဖို႕အတြက္ အခ်က္ျပစနစ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ၿမိဳ႕သံုးၿမိဳ႕ျဖစ္တဲ့ ရန္ကုန္၊ ေနျပည္ေတာ္နဲ႕ မႏၱၱေလးတို႕မွာပဲ သံုးႏုိင္ပါတယ္။ ဘာလို႕မသံုးႏုိင္တာလည္း ေမးရင္ ဘတ္ဂ်က္ေၾကာင့္ပါလို႕ေျဖပါတယ္။ ဒါ ေလဆိပ္မွာ မျဖစ္မေန လိုအပ္ေနတဲ့ ကိစၥ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံေတာ္အေနနဲ႕ေရာ ႏုိင္ငံတကာ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြ ေဘာင္ေတြမူဝါဒေတြပါ ေမ့ထားၿပီး ရသမွ် သပိတ္ဝင္အိတ္ဝင္ ကိုယ္ေကာင္းစားေရးပဲၾကည့္ေနတဲ့ ျမန္မာ့ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ ေကာ္မရွင္ ဥကၠဌ ဦးစိုးသိန္းတစ္ေယာက္ ရွင္းလင္းေစခ်င္မိတယ္။

ေနာက္တစ္ခ်က္က ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ေဝဟင္ပိုင္နက္ ျဖတ္ေက်ာ္ပ်ံသန္းေနတဲ့ ေလယာဥ္အစင္းေရ ၅၀၀ ကေန ၁၀၀၀ ထိရွိပါတယ္။ အဲဒီ ေဝဟင္ပိုင္နက္ကို အသံုးျပဳတဲ့အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ လစဥ္ေဒၚလာ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ဝင္ေငြရေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေလယာဥ္ကြင္းေတြ ေလဆိပ္ေတြရဲ႕ အေျခအေနဟာ ICAO လို႕ေခၚတဲ့ International Civil Aviation Organization ရဲ႕ စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြရဲ႕ေအာက္ကို ေရာက္ေနခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀) ေက်ာ္ရွိေနၿပီလို႕ ဝမ္းနည္းစြာသိရပါတယ္။

အဆိုးတကာ အဆိုးဆံုးအခ်က္ေတြထဲမွာေတာ့ Fire Fighting system ေတြျပည့္စံု လံုေလာက္ေအာင္ မရွိတဲ့အျပင္ ရွိေနတာေတြလည္း Maintenance မလုပ္ႏိုင္တဲ့အတြက္ ပ်က္စီး ယို႕ယြင္းကုန္တယ္လို႕ သိရတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေအာက္ဆံုးထိပို႕ဦးမလဲဆိုတာ မစဥ္းစားတတ္ေတာ့ပါဘူး။

တိုင္းျပည္နဲ႕လူမ်ိဳး အဆင့္ျမင့္တင္ေစခ်င္ရင္၊ ႏုိင္ငံတကာရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈေတြ ေကာင္းမြန္စြာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေစဖို႕ ဆိုရင္ေတာ့ ဒါေတြ ဒါေတြကို ျပင္ေစခ်င္တယ္။ ေလယာဥ္ပ်က္ၾကလို႕ ေသရင္ အလကားေနရင္း လူ႕အသတ္ေတြ ဆံုးရွံဳးပါတယ္။ MIC ကိုေရာ DCA ရဲ႕ တာဝန္ရွိသူမ်ားပါ အေကာင္းဆံုးေျဖရွင္းေစခ်င္ပါတယ္။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s