ရန္ကုန္စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းအလားအလာ

Ticker_board_of_Tokyo_stock_exchange
ဘ႑ာေရးက်ြမ္းက်င္သူ ေဒါက္တာေအာင္သူရႏွင့္ ေတြ႕ဆုံျခင္း

လာမည့္လအနည္းငယ္အတြင္း ျမန္မာျပည္၌ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းကစတင္
အသက္၀င္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ ယင္းရန္ကုန္စေတာ့အိတ္ခ်ိန္း (YSX)ကို ေအာင္ျမင္ႏိုင္ေျခမရႇိ၊ ဟန္ျပသက္သက္သာျဖစ္မည္ဟု ေ၀ဖန္ေနသူမ်ားရႇိသလို ျမန္မာျပည္၏ စီးပြားေရးအလားအလာေကာင္းေၾကာင့္ အေကာင္းျမင္မႈမ်ားလည္း ရႇိေနသည္။ သို့ျဖစ္ရာ ရန္ကုန္စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းအလားအလာအခ်ဳိ႕ႏႇင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဘ႑ာေရးဆိုင္ရာ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားေပးေနသည့္ ThuraSwiss ကုမၸဏီ၏ CEO ေဒါက္တာေအာင္သူရႏႇင့္ ယခုလိုေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။

မဂၤလာပါ ကိုေအာင္သူရေရ။ မၾကာေသးခင္ကဘ႑ာေရးဒု၀န္ႀကီး ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္သိမ္းက စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းစဖို့အတြက္ျပင္ ဆင္မႈက ရာခိုင္ႏႈန္း ၆၀-၇၀ ေလာက္ၿပီးသြားၿပီလို႔ေျပာပါတယ္။ လာမယ့္ေအာက္တိုဘာမႇာစမယ္၊ အခ်ိန္ကသိပ္မလိုေတာ့ဘူးဆို
ေတာ့လက္ရႇိျပင္ဆင္ၿပီးသားအေနအထားကိုသံုးသပ္ၾကည့္ရင္လာ မယ့္ေအာက္တိုဘာမႇာ အဆင္ေျပေျပေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕စႏိုင္ပါ့ မလား။

ဒါကေတာ့ သိပ္ေတာ့မေျပာတတ္ဘူး။ ႏႇစ္ဖက္ရႇိတာဆိုေတာ့
စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းအတြက္ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒက အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီ။
ဒါေပမဲ့ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းဘက္က က်န္တယ္။ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းဘက္က အေဆာက္အအံုကိုေတာ့ ျပင္ဆင္ေနတယ္လို့ ေျပာတယ္။
ၿပီးမႇ IT System ေတြဘာေတြ အကုန္လံုး Install လုပ္ရမယ္။ Setup
လုပ္ရမယ္။ အဲဒီအပိုင္းေတာ့ ဂ်ပန္ေတြနဲ႔ လုပ္ ေနတ့ဲကိစၥျဖစ္တဲ့အတြက္ အစ္ကိုတို့လည္းသိပ္မသိလႇဘူး။ ဟို တစ္ေလာက ICTအတြက္
တင္ဒါေခၚထားတယ္။ အဲဒီဟာေတြက ဘယ္ေလာက္ျမန္မလဲဆိုေတာ့
အစ္ကိုတို့လည္း မေျပာတတ္ဘူး။ ေနာက္တစ္ပိုင္းကေတာ့ Securitiesကုမၸဏီဘက္က ရႇိမယ္။ လုိင္စင္ေတြဘာေတြ ခ်ေပးၿပီးရင္လုပ္ရမယ့္ကိစၥႏႇစ္ခုရႇိတယ္။ တစ္ခုက IT Infrastructure ကိုျပင္ဆင္ရမယ္။ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းနဲ့သူတို့ခ်ိတ္ရမယ္။ ဒုတိယအပိုင္းကေတာ့ ၀န္ထမ္းေတြခန္႔ရမယ္။ Trainingေပးရမယ္။ ဒါကအခ်ိန္ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကပ္ေနၿပီ။ ဖိဖိစီးစီးလိုင္စင္ခ်ၿပီးခါစလုပ္ရင္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ေပါ့။ အစပိုင္းမႇာဒီစေတာ့အိတ္ခ်ိန္းက Business ကလည္းမ်ား ဦးမႇာမဟုတ္ေသးဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ Listed ကုမၸဏီဆိုရင္လည္း မ်ားဦးမႇာ မဟုတ္ေသးဘူး။ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ စလုပ္ႏိုင္ၿပီးရင္ Step by Stepေတြ အကုန္လံုးကို ပိုၿပီးေကာင္းေအာင္
လုပ္သြားလို့ရပါတယ္။

ကြၽန္ေတာ္တို့သိရသေလာက္ေတာ့ Listing လုပ္ဖို့ MAPCO နဲ့ AGDကေတာ့ နာမည္ထြက္ေနတယ္။ အစ္ကိုတို့ၾကားမိ သေလာက္
ဘယ္ကုမၸဏီေတြ ျဖစ္ႏိုင္ေသးလဲ။ စတဲ့အခ်ိန္မႇာ
ဘယ္ႏႇခုေလာက္ Operate လုပ္ျဖစ္မယ္ထင္လဲ။ Securities
ကုမၸဏီအေနနဲ့ဆိုရင္ ေကာ ဘယ္ႏႇခုေလာက္ရႇိမႇ စေတာ့မားကက္အတြက္ Effective ျဖစ္ႏိုင္မလဲ။

ေျပာဖို့ကေတာ့ခက္ပါတယ္။ AGD တို့၊ MAPCO တို့ ဆိုတာကေတာ့ လူေတြေျပာေနၾကတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ဟာမႇေတာ့ Confirm မျဖစ္ထားပါဘူး။ သိသေလာက္ကေတာ့ FMI လည္းႀကိဳးစားေနတယ္။ ဒါလည္း ဘယ္ေလာက္အထိျဖစ္မယ္ဆိုတာမသိႏိုင္ဘူး။ ကိုယ္လည္း Processထဲမႇပါထားတာမဟုတ္ဘူးေလ။ အစပိုင္းမႇာေတာ့ ကုမၸဏီတစ္ခုနဲ႔ပဲစစ၊ ငါးခုနဲ႔ပဲစစ စဖို႕အေရးႀကီးတယ္။ ကုမၸဏီနည္းနည္းနဲ႔ပဲစလို႔ မေအာင္ျမင္ဘူး လို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။ အစပိုင္းကေတာ့ အစမ္းသပ္ခံကာလလို့ေျပာ လို႔ရပါတယ္။ ၿပီးရင္ တျဖည္းျဖည္းနဲ့ ကုမၸဏီတစ္ခုၿပီးတစ္ခုတိုးလာ မႇာပဲ။စဖြင့္တဲ့အခ်ိန္မႇာ ကုမၸဏီဘယ္ႏႇစ္ခုရႇိရမယ္ဆိုတာ အေရးမႀကီးဘူး။ Infrastructureအဆင္သင့္ျဖစ္ဖို့အေရးႀကီးတယ္။ ထားလိုက္ပါေတာ့ကုမၸဏီတစ္ခုနဲ႔ စၿပီးေတာ့ေနာက္ႏႇစ္လေနၿပီးေတာ့မႇ ကုမၸဏီတစ္ခုတိုးလာတယ္။ ေနာက္သံုးေလးလေနမႇႏႇစ္ခု သံုးခုတိုးလာတယ္ဆိုလည္းအဆင္ေျပတယ္။ ဗီယက္နမ္မႇာဆိုရင္ ၂၀၀၀-၂၀၀၆ ကာလတုန္းက OTC (Over The Counter Market) နဲ့စခ့ဲတာ။ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းနဲ့စခဲ့တာမဟုတ္ဘူး။ OTC ေစ်းကြက္မႇာလည္း သူတို့သုညနဲ႔ စခဲ့ၿပီးေတာ့ ေနာက္ပိုင္း ၂၀၁၂ ခုႏႇစ္ေလာက္ေရာက္ေတာ့သံုးရာေက်ာ္သြားၿပီ။ စတာေတာ့သုည နဲ႔ စမႇာပဲ။ အဲဒီေတာ့ စဖြင့္တဲ့အခ်ိန္မႇာ ကုမၸဏီငါးခုရႇိမႇေအာင္ျမင္ တယ္၊ ဆယ္ခုရႇိမႇ ေအာင္ျမင္တယ္လို့ ေျပာလို႔ မရဘူး။ အမ်ားႀကီး နဲ့စၿပီးမႇ ေနာက္ပိုင္း System မႏိုင္လို့၊ ဒါမႇမဟုတ္ မကြၽမ္းက်င္လို့ Crash ျဖစ္သြားတာနဲ႕စာရင္နည္းနည္းေလးနဲ့ပဲစၿပီးေတာ့ ႏိုင္ႏိုင္နင္းနင္းတိုးသြားတာ ပိုေကာင္းမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

Securities ကုမၸဏီကေတာ့ ဘယ္ႏႇခုေလာက္ဆိုရင္ ဒီေစ်းကြက္ အတြက္ Effective ျဖစ္မလဲ။

အစပိုင္းမႇာ Listed ကုမၸဏီကမမ်ားဘူးဆိုေတာ့ Securities ကုမၸဏီကလည္းအမ်ားႀကီးမလိုဘူး။ ပထမႏႇစ္ႏႇစ္ေလာက္က ကုမၸဏီဘယ္ႏႇခုခ်ေပးမလဲမသိဘူး။ မ်ားမ်ားခ်ေပးရင္လည္း ပထမႏႇစ္ႏႇစ္ေလာက္က မျမတ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ပထမႏႇစ္ႏႇစ္၊ သံုးႏႇစ္ ေလာက္က Investment Period လို႕ပဲ ၾကည့္ရမႇာပဲ။ ၀င္ေငြမရေသးေပမဲ့ ၀န္ထမ္းလစာေတြေပးရမယ္၊ ကုန္က်စရိတ္ေတြရႇိမယ္ဆိုတဲ့အတြက္ အဲဒီအခ်ိန္အတြင္းမႇာ႐ံႈးဖို႔ မ်ားတယ္။ ၿပီးေတာ့မႇ Listedကုမၸဏီေတြလည္းမ်ားလာၿပီး Investorေတြ
ပိုရႇာေတြ႕တယ္ဆိုမႇအျမတ္ေတြဘာေတြျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လာမယ္။ Securities
ကုမၸဏီေတြက အစပိုင္းမႇာ သူတို့အေနနဲ့ Investment Period လို့ယူဆ ရမႇာပါ။

ခုနကေျပာသြားတဲ့အထဲမႇာ ဗီယက္နမ္က ပထမငါးႏႇစ္ေလာက္မႇာ OTC န့ဲစခဲ့တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔နဲ႔ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈခ်င္းနီးစပ္တဲ့ လာအိုနဲ့ကေမၻာဒီးယားမႇာဆိုရင္ ကုမၸဏီႏႇစ္ခုသံုးခုေလာက္နဲ႔ပဲ
ေတာ္ေတာ္ေလးေစ်းကြက္ေအးေနတဲ့အေနအထားရႇိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို့ဆီမႇာေကာ စစခ်င္းမႇာ စေတာ့ေစ်းကြက္ကၿငိမ္ေနၿပီး OTCကပဲ အားေကာင္းတာမ်ဳိးျဖစ္လာႏုိင္လား။

ဒါကလည္း အစိုးရရဲ႕ Incentive(မက္လံုး) ေပၚမူတည္ပါတယ္။ ကေမၻာဒီးယားနဲ႔ လာအိုက စီးပြားေရးအရပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူဦးေရအရပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ့႕ ယႇဥ္လို့မရဘူး။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကယႇဥ္မယ္ဆိုရင္ ဗီယက္နမ္နဲ႔ပဲ ပိုယႇဥ္လို့ရမယ္ထင္တယ္။ အေရးႀကီးတာက ဗီယက္နမ္မႇာေတာ့ လက္ရႇိငါးရာေလာက္ရႇိတယ္ထင္တယ္။ ဗီယက္နမ္ဘက္မႇာ အစပိုင္းမႇာ Listed ကုမၸဏီကဘယ္ကလာလဲဆိုေတာ့ State Owned Enterprise ေတြဆီက လာတယ္။ State Owned
(အစိုးရပိုင္) ကုမၸဏီေတြကို Publicေျပာင္းၿပီးေတာ့ Listing လုပ္လိုက္တယ္။ ျမန္မာျပည္မႇာက State Owned ေတြဆီကေတာ့သိပ္လာမယ္မထင္ဘူး။ လက္ရႇိ Public ကုမၸဏီေတြကလည္း စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းကိုတင္ဖို့ သိပ္အဆင္မေျပလႇဘူး။ ႏွစ္ရာေလာက္ရႇိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ Public ကုမၸဏီေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လုပ္ငန္းစလုပ္ခါစေလးေတြ၊ ဒါမႇမဟုတ္ေသးေသးေလးေတြ၊ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ လြန္ခဲ့တဲ့ႏႇစ္ႏႇစ္အတြင္းမႇာစခဲ့တဲ့ ကုမၸဏီေတြမ်ားတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္အျမင္္မႇာေတာ့ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းမႇာ Listing လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြက Private Sector ကလာမယ္ထင္တယ္။ ေအာင္ျမင္တဲ့ Private ကုမၸဏီေတြက Public ကုမၸဏီေတြအျဖစ္ေျပာင္းၿပီး Listing လုပ္တာအားသာခ်က္တစ္ခုေတြ႕တယ္ဆိုရင္ သူတို့လုပ္လိမ့္မယ္လို့ထင္တယ္။ ေအာင္ျမင္တဲ့ Private ကုမၸဏီေတြဆိုတာ မ်ားေသာအားျဖင့္ သူေဌးတစ္ဦးတည္းပိုင္တဲ့၊
ဒါမႇမဟုတ္အမ်ားအားျဖင့္ သူေဌးတစ္ဦးစီ Controlလုပ္ေနတဲ့ကုမၸဏီေတြပဲေလ။ သူတို့အေနနဲ့ ဘာကိုစဥ္းစားမလဲဆိုေတာ့ Listingလုပ္ရင္သူတို့အတြက္ ဘာျဖစ္သြားမလဲ။ Costေတြပိုမ်ားသြားမယ္၊ Transparency ပိုလုပ္ရမယ္၊ ပိုခက္မယ္၊ ခါတိုင္း သူတို႔တစ္ေယာက္တည္း ဆံုးျဖတ္ေနက်ကိစၥကို တစ္ေယာက္တည္း ဆံုးျဖတ္လို့မရေတာ့ဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ Shareholderေတြ ထပ္၀င္လာရင္ နဂိုပိုင္ရႇင္က
Majorityကိုင္ထားရင္ေတာင္ ဒီအေၾကာင္းေၾကာင့္ ဒီလိုမ်ဳိး Decision လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကိုတင္ျပရေတာ့မယ္။ သူ တို့အတြက္က Mentalityေျပာင္းဖို့ပိုလိုလာမယ္။ Accounting ေတြဘာေတြကအစ Transparency ရႇိဖို့ပိုလိုလာမယ္။ အားနည္းခ်က္က အဲဒါေတြရႇိတယ္ဆိုေတာ့ သူတို့အတြက္ အားသာခ်က္က
ဘာေတြရႇိမလဲစဥ္းစားမယ္။ ဒီအားသာခ်က္ကပိုမ်ားေနရင္သူတို့ Listingလုပ္ဖို့စိတ္၀င္စားမယ္။ အားသာခ်က္ကဘာျဖစ္ႏုိင္လဲဆိုေတာ့ အဓိကက သူတို့လုပ္ငန္းေတြတိုးခ်ဲ႕ခ်င္တယ္၊ ႏိုင္ငံျခား ကုမၸဏီ၀င္လာၿပီး အၿပိဳင္အဆိုင္မ်ားလာရင္ သူတို့ရဲ႕ Capitalနဲ့ မလံုေလာက္ေတာ့ဘူး။ သူတို့အေနနဲ့လုပ္ငန္းတိုးခ်ဲ႕ဖို့ ပိုက္ဆံရႇာေန ၿပီဆိုရင္ဘဏ္ေတြဆီကသြားေခ်းဖို့အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ Investor ထပ္ရႇာႏိုင္မႇသူတို့လုပ္ငန္းေတြတိုးခ်ဲ႕လို့ရမယ္။ သူတို့အေနနဲ့အစက၁၀၀ရာခုိင္ႏႈန္းပိုင္ေနတဲ့အေနအထားကေနေနာက္ပိုင္းကေန၅၁ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ပဲပိုင္ခ်င္ပိုင္ေတာ့မယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ၅၁ ရာခုိင္ႏႈန္းပဲပိုင္တဲ့ကုမၸဏီက အရမ္းပိုေအာင္ျမင္တဲ့၊ ပိုၿပီး ႀကီးတဲ့ကုမၸဏီျဖစ္ႏိုင္တယ္။
ေငြေၾကးပမာဏအေနနဲ့ ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ကုမၸဏီ ႀကီးရဲ႕ ၅၁ ရာခုိင္ႏႈန္းက ကုမၸဏီအေသးရဲ႕ ၁၀၀ ရာခုိင္ႏႈန္းထက္ ပိုမ်ားႏုိင္တယ္။ ႏိုင္ငံျခားကုမၸဏီေတြ၀င္လာလို႕ သူတို့နဲ႔ Partner လုပ္မယ္ဆိုရင္လည္း Position
ပိုေကာင္းတယ္။ Competition ဆိုရင္လည္း ကိုယ့္ကုမၸဏီကပိုၿပီးေတာ့ယႇဥ္ႏိုင္တယ္။ အခုလူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားက ဘာေတြ႕ၾကလဲဆိုေတာ့ Mr. Serge Pun တို့ အုပ္စုဆိုရင္ YOMA Strategic ရႇိတယ္။ သူကျမန္မာျပည္မႇာ Listing
လုပ္ထားတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ စင္ကာပူမႇာ Listing လုပ္ထားတာ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလို Listing လုပ္ထားတဲ့အတြက္ သူတို့အုပ္စုကစိတ္ခ်ရတယ္ဆိုတဲ့အျမင္မ်ဳိးရႇိတယ္။Image ပို ေကာင္းသြားတယ္။ ဘာျဖစ္လို့လဲဆုိေတာ့ Listing
လုပ္ဖို့ဆိုတာက Criteriaေတြကို ကိုယ့္ဘက္ကျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္မႇ Listingလုပ္ခြင့္ေပးတာကိုး။ ၿပီးေတာ့စေတာ့ အိတ္ခ်ိန္းကလည္းေတာက္ေလ်ာက္ေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္။ ႏိုင္ငံျခားကုမၸဏီတစ္ခုက ဥပမာ- KFCတို့၊ ဒါမႇမဟုတ္လည္း ကုမၸဏီအႀကီးႀကီးတစ္ခုက ျမန္မာျပည္ ကို၀င္လာရင္ ဘယ္သူနဲ့ Partnerလုပ္မလဲသူတို့စဥ္းစားေတာ့မယ္။ ဒီကုမၸဏီက Listedကုမၸဏီတစ္ခုျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္ စေတာ့ အိတ္ခ်ိန္းကလည္း နာမည္ေကာင္းတယ္ဆိုရင္ အဲဒီ Listedကုမၸဏီတစ္ခုနဲ့သူတို့တြဲလုပ္ဖို့ သူတို့ပိုလြယ္တယ္။ Privateကုမၸဏီတစ္ခုက်ေတာ့သူတို့ ဘယ္ေလာက္ပဲေအာင္ျမင္ေအာင္ျမင္ သူတို့အေၾကာင္းကိုဘာမႇမသိဘူး။ Transparentမျဖစ္ဘူးဆိုရင္ အရြယ္အစားခ်င္းတူရင္ေတာင္ Listed
ကုမၸဏီနဲ့ပဲ တြဲလုပ္လိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္ကလည္း ေနာက္ငါးႏႇစ္၊ ဆယ္ႏႇစ္မႇာ လုပ္ငန္းေတြပိုတိုးခ်ဲ႕လာမယ္ဆိုတာ ႏုိင္ငံျခားရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈနဲ႔လည္း ေတာ္ေတာ္ေလးဆိုင္တယ္။ ႏု္င္ငံျခားရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံသူနဲ႔ တြဲလုပ္ႏိုင္တဲ့ကုမၸဏီကလည္းပိုၿပီးေတာ့ေအာင္ျမင္ႏိုင္မယ္။ အဲဒီေတာ့တခ်ဳိ႕ကုမၸဏီေတြက Listingလုပ္ထားတယ္ဆိုရင္၊ စေတာ့အိတ္ ခ်ိန္းကလည္း နာမည္ေကာင္းတယ္ဆိုရင္ Listing လုပ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ အားသာခ်က္တစ္ခုျဖစ္သြားတယ္။ Listing မလုပ္တဲ့ ကုမၸဏီေတြကေတာ့ျပတ္က်န္သြားမယ္။ အဲဒီမႇာ Competitionေပၚလာတယ္။ တခ်ဳိ႕ေတြပိုေအာင္ျမင္သြားတယ္။ တခ်ဳိ႕ေတြက သူတို့မေျပာင္းတဲ့အတြက္ မေအာင္ျမင္ဘူးဆိုရင္ အဲဒီဘက္မႇာ Pressure ျဖစ္ၿပီးေတာ့ Listingလုပ္ဖို့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားစိတ္ ၀င္စားလာလိမ့္မယ္။

ကိုေအာင္သူရတို့ Thura Swiss အေနနဲ့႕ OTCမားကက္ကို
စိတ္၀င္စားတယ္လို့ ၾကားရပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ဘာေတြျပင္ဆင္ထားၿပီးၿပီလဲ သိပါရေစ။

OTC မားကက္ဆိုတာကေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို့ဘက္က ဘာလုပ္ထားသလဲဆိုေတာ့ ေဆာ့ဖ္၀ဲကိုေရးထားတာ အိုင္တီပလက္ ေဖာင္းအေနနဲ႔ ျပင္ဆင္ထားတာ။ ေနာက္ပိုင္း OTC မားကက္ေတြ ဘာေတြလုပ္လို့ရမယ့္အခ်ိန္က်ရင္ အိုင္တီပလက္ေဖာင္းရႇိတယ္။ အေရာင္းအ၀ယ္ေတြလုပ္လို့ရေအာင္ ပလက္ေဖာင္းတစ္ခုျပင္ဆင္ ထားတဲ့သေဘာပါပဲ။ စိတ္၀င္စားတာကေတာ့ Securitiesလုပ္ငန္း ကို ဘယ္အပိုင္းမဆိုစိတ္၀င္စားပါတယ္။
ဒါေတာ့ ဘယ္အပိုင္းမႇာလုပ္ခြင့္ရမယ္၊ မရဘူးဆိုတာ ကိုလည္းမသိေသးပါဘူး။ အစိုးရကလည္း လိုင္စင္ေတြဘယ္လို ခ်ေပးမယ္ဆိုတာကိုလည္း အတိအက်မသိေသးတဲ့အတြက္ ဘယ္အပိုင္းမႇာ ပါလို့ရတယ္၊ မရဘူးဆိုတာေတာ့ ကိုယ္လည္းေျပာလို့မရေသးဘူးေပါ့။ အစ္ကိုတို့အေနနဲ့ကေတာ့ Securities Market ကို တစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္းေတာ့ပါခ်င္တယ္။ Contribute လုပ္ခ်င္တယ္။ ဘယ္လိုလုပ္လို့ရမလဲဆိုတာေတာ့ ေနာက္ပိုင္းပိုၿပီးရႇင္း လာတဲ့အခ်ိန္က်မႇ သတ္မႇတ္လို႔ရမႇာေပါ့။

စေတာ့ေစ်းကြက္မႇာရႇိတဲ့စိန္ေခၚမႈ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားထဲက တစ္ခုေပါ့။ ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈနဲ့ပတ္သက္တဲ့ကြၽမ္းက်င္တဲ့သူ ျမန္မာျပည္မႇာက
စေတာ့မားကက္ဆိုတာက အခုမႇျပန္လုပ္ၾကတာ။ အဆက္ျပတ္ေနတာၾကာၿပီဆိုေတာ့ လူ့စြမ္းအားအရင္းျမစ္နဲ့႔
ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံျခားသားကြၽမ္းက်င္ပညာရႇင္ေတြကိုပဲ အဓိကသံုးလာႏုိင္လား၊ ဒါမႇမဟုတ္ ျပည္တြင္းကပဲ
လံုလံုေလာက္ေလာက္ရႏိုင္မလား။

Securities ကုမၸဏီတစ္ခုအေနနဲ႔က Division ေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးရႇိတယ္။ တစ္ခုက Investment Banking Division ရႇိမယ္။
Investment Banking Division က ဘာလုပ္မလဲဆိုရင္ ကုမၸဏီတစ္ခုေငြရႇာေနတယ္ဆိုရင္ သူတို့ရႇယ္ယာေတြကိုထုတ္ ေရာင္းဖို့၊ ဒါမႇမဟုတ္ Bond ေတြကို ထုတ္ေရာင္းဖို့အႀကံေပးတယ္။ အႀကံေပး႐ံုတင္မဟုတ္ဘူး။ ရႇယ္ယာေတြ၊ ဒါမႇမဟုတ္ Bondေတြထုတ္ေရာင္းတဲ့ Processတစ္ခုလံုးကို၀န္ေဆာင္မႈေပးတယ္။ Valuation လုပ္ေပးတယ္။ ရႇယ္ယာေတြထုတ္ေရာင္းတဲ့အထိ အကုန္လံုးလုပ္သြားတယ္။ ၿပီးရင္ Underwriting
ကအစ သူတို့ လုပ္ႏုိင္တယ္။ Underwriting ဆိုတာ အာမခံၿပီးေတာ့ မေရာင္းရတဲ့ရႇယ္ယာေတြကို သူတို့ကိုယ္တိုင္၀ယ္တယ္။ အဲဒီ Division ကေတာ့ ပညာေတာ္ေတာ္လိုတယ္။ အဲဒါကိုဆံုးျဖတ္ႏုိင္ဖို႔၊ ေ၀ဖန္ႏုိင္ဖို႔ ကုမၸဏီတစ္ခုကိုတန္ဖိုးျဖတ္ႏုိင္ဖို႔ ျမန္မာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သိပ္မရႇိေသးဘူး။ အဲဒီေနရာမႇာဦးေဆာင္မယ့္သူေတြ ကေတာ့အစပိုင္းမႇာအေတြ႕အႀကံဳရႇိတဲ့ Investment၊ Banking မႇာလုပ္ဖူးတဲ့သူေတြလိုတယ္။ ဒီ Capacity ျမန္မာ ျပည္မႇာသိပ္မရႇိေသးဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီမႇာ၀င္လုပ္တဲ့ တျခားသူေတြကေတာ့၊ ဥပမာ- Accounting ကိုကြၽမ္းက်င္တဲ့ျမန္မာေတြ၊ အဂၤလိပ္လိုလည္း ကြၽမ္းက်င္ရမယ္။ Business အေျမာ္အျမင္ရႇိတဲ့သူမ်ဳိး ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ သူတို့က ဒီ Processေတြ နားလည္ေအာင္ငါးႏႇစ္၊ ဆယ္ႏႇစ္ေလာက္ေတာ့သင္ရလိမ့္မယ္။ Investment Banking Division မႇာ အစပိုင္းေတာ့
ႏိုင္ငံျခားအကူအညီ လိုလိမ့္မယ္။ ေနာက္တစ္ခုက Sales & Trading Division ရႇိတယ္။ Brokerage
တို့၊ အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္တာတို့၊ ရႇိၿပီးသားရႇယ္ယာေတြအေရာင္း အ၀ယ္လုပ္တဲ့အပိုင္းေတြေပါ့။ အဲဒီ Division
ကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက အတိုင္းအတာတစ္ခုထိပဲလိုအပ္တယ္။ Broker ေတြဆိုတာ Client Relationship
ကိုတည္ေဆာက္ရမႇာ။အဲဒါေတြက်ေတာ့ ျမန္မာေတြကလုပ္တတ္တယ္။
ႏိုင္ငံျခားသားဆိုရင္လည္း ေအာင္ျမင္မႇာမဟုတ္ဘူး။ Local ပညာတတ္ေတြလိုမယ္။ Customerေတြနဲ့ေဆြးေႏြးႏိုင္ရမယ္။ Customer
ေတြကိုရႇင္းျပႏိုင္ရမယ္။ ဘယ္ရႇယ္ယာေတြကို ဘာေၾကာင့္၀ယ္သင့္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ေရာင္းသင့္တယ္။ သူတို့ကိုယ္တိုင္ Knowledgeက Research ေတြဘာေတြလုပ္တဲ့အဆင့္ထိမဟုတ္ဘူး။ ရႇိၿပီးသား Research ေတြကိုဖတ္ၿပီးေတာ့ Client ေတြကို ျပန္ရႇင္းျပႏိုင္တဲ့အဆင့္ဆိုရင္ရတယ္။ ဒါက Local ေတြနဲ့ဆိုင္တယ္။
တတိယ Division က ဘာလဲဆိုေတာ့ Research Division ဆိုတာရႇိတယ္။ Research Divisionကေစ်းကြက္ႀကီး တစ္ခုလံုးေရာ ကုမၸဏီတစ္ခုရဲ႕ အေျခအေနကိုပါ ေလ့လာတယ္။ Report ေတြဖတ္မယ္၊ သတင္းစာေတြဖတ္မယ္၊ Annual General Meeting ေတြသြားမယ္။ Management နဲ႔ေဆြးေႏြးမယ္။ အဲဒါေတြကိုအေျခခံၿပီးေတာ့ Independent Report ေတြေရးရမယ္။ Independent ဆုိတာ အဲဒီကုမၸဏီဘက္ကအားနာၿပီးေတာ့ လိုက္မေရးရဘူး။ သူတို႔ အျမင္အရ ဒီကုမၸဏီဆီကရႇယ္ယာ၀ယ္သင့္တယ္၊ မ၀ယ္သင့္ဘူးဆိုတာကိုေရးရတယ္။ သူတို့ကလည္း Independent ဆိုတာကလည္း Broker ေတြဆီကေန Independent ျဖစ္ရမယ္။ Broker ေတြက ဒီကုမၸဏီေတြကို ၀ယ္ေစခ်င္လို့ Reportေတြကိုဒီလိုေရးေပးပါဆိုရင္ ေရးေပးလို့မရဘူး။ အဲဒီ၀န္ထမ္းေတြက Broker ေတြနဲ့သတ္သတ္ခြဲထားရမယ္။Research
လုပ္ မယ့္၀န္ထမ္းေတြက်ေတာ့ အေတြ႕အႀကံဳလိုတယ္။ အေတြ႕အႀကံဳဆိုတာက ကုမၸဏီကို တန္ဖိုးျဖတ္ႏိုင္ရမယ္။ Report ေတြေရးတတ္ရမယ္။ အဲဒါေတြက Researchအပိုင္းမႇာ အေတြ႕အႀကံဳလိုတယ္။ အဲဒါက်ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသားအကူအညီလိုႏိုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားအကူအညီနဲ့လည္းမၿပီးႏိုင္ဘူး။ Localလည္းလိုအပ္တယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားကနည္းပညာေတြနဲ့ Valuation Method ေတြသိမယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီကုမၸဏီ Mangementနဲ႔ သြားေတြ႕ဖို့၊
ဒါမႇမဟုတ္ Financail Statement ေတြဖတ္ဖို႔ တခ်ဳိ႕က
ျမန္မာလိုေရးထားတယ္။ Financial Statementကို ျမန္မာျပည္မႇာဘယ္ လိုေရးတယ္ဆိုတာနားလည္ဖို့လိုလည္းလိုတယ္။ႏိုင္ငံျခားသားက်ေတာ့သိခ်င္မႇသိမယ္။ အဲဒီေနရာက်ေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားနဲ႔ တြဲလုပ္ဖို႔ လိုတယ္။ ဒါကေတာ့ Knowledge ပိုလိုတယ္။ အဲဒီ Report ကို အေျခခံၿပီးေတာ့မႇ Brokerက အဲဒါကိုဖတ္ၿပီးေတာ့ ဘယ္ရႇယ္ယာကို ၀ယ္သင့္တယ္၊ ဘယ္ရႇယ္ယာကို ေရာင္းသင့္တယ္ဆိုတာကို အႀကံေပးတယ္။ အဲဒီေတာ့ Division တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုမတူဘူး။ Investment Banking Division မႇာ ႏိုင္ငံျခားသားအကူအညီ ေတာ္ေတာ္ေလးလိုမယ္။ အဲဒါက Underwriting နဲ႔ ဆိုင္တဲ့ Businessေပါ့။ Brokerage Business က်ေတာ့ေတာ္ေတာ္ေလး Local နဲ႔ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့မားကက္၊ Research မားကက္က်ေတာ့ႏုိင္ငံ ျခားသားေရာ၊ ျပည္တြင္းပါလိုမယ္။

လက္ရႇိ ကြၽန္ေတာ္တို့ေလ့လာမိသေလာက္ေတာ့ ျပည္တြင္းမႇ တျခား Sector ေတြထက္ Banking Sector က စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းမႇာ၀င္ၿပီး Listingလုပ္ဖို့ပိုၿပီးမ်ား စိတ္၀င္စားေနသလားလို႔။ ဒါေပမဲ့ တစ္ဖက္က ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္လည္းစၿပီး Boom ျဖစ္လာတဲ့ Sector ေတြလည္းအမ်ားႀကီးရႇိပါတယ္။ ဥပမာ- IT Sectorေတြလိုမ်ဳိးေပါ့။ အဲဒီေတာ့ အစ္ကို႔ရဲ႕အျမင္အရေနာက္ပိုင္းက်ရင္
စေတာ့ေစ်းကြက္၊ OTCေစ်းကြက္ေတြမႇာ ဘယ္ Sector ေတြကကုမၸဏီေတြ ပိုၿပီး၀င္ေရာက္လာမယ္လို႔ ခန္႔မႇန္းမိလဲ။

ဘဏ္ေတြက ဘာေၾကာင့္စိတ္၀င္စားလဲဆိုရင္ ဗဟိုဘဏ္က
အၿမဲေစာင့္ၾကည့္ေနေတာ့ သူတို့ရဲ႕ Accounting Standard က တျခား Sector ေတြနဲ႔ယႇဥ္ရင္ ပိုၿပီး Cleanျဖစ္ေနၿပီလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူတို့အေနနဲ့ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းကိုတင္မယ္ဆိုရင္
မခက္ေတာ့ဘူး။ အကုန္လံုးကျပင္ဆင္ၿပီးသားလို ျဖစ္ေနတယ္။ က်န္တဲ့ကုမၸဏီက်ေတာ့ တခ်ဳိ႕က အရင္တုန္းကအခြန္မေဆာင္တာေတြ၊ စာရင္းေတြႏႇစ္မ်ဳိး ကိုင္တာေတြရႇိတဲ့အတြက္ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းကို လက္ရႇိတင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ မလြယ္ဘူး။ သူတိုရဲ႕ Standard ေတြကိုျပန္လုပ္ရမႇာေတြ အမ်ားႀကီးရႇိေသးတယ္။ အဲဒီကုမၸဏီေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးတဲ့အတြက္ သူတို့ဆီကသိပ္မၾကားရဘူး။

ေနာက္ဆံုးေမးခ်င္တာကၿပီးခဲ့တဲ့ႏႇစ္ေတြအတြင္းရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈ အားအရမ္းေကာင္းခဲ့တဲ့ အိမ္ၿခံေျမေစ်းကြက္က အခုလက္တေလာေတာ့ အနည္းငယ္ေအးေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကားေစ်းကြက္တို့ဘာတို့ဆိုရင္လည္း အေျခအေနသိပ္မေကာင္းလႇဘူး။ အဲဒီေတာ့ စေတာ့ေစ်းကြက္ေပၚလာတဲ့အခါက်ရင္ ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈ အေရြ႕ကဘယ္လိုမ်ဳိးျဖစ္လာႏုိင္လဲ။ အိမ္ၿခံေျမ၊ ကား၊ ဘဏ္၊ စေတာ့ရႇယ္ယာစတာေတြထဲမႇာ လူေတြပိုရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမယ့္ေစ်းကြက္ေပါ့။

ဒါကေတာ့ စေတာ့ေစ်းကြက္လည္း Investmentတစ္မ်ဳိး
ျဖစ္သြားမႇာပဲ။ အိမ္ၿခံေျမေစ်းကြက္ကတစ္ခုရႇိတယ္။ ForeignExchangeရႇိတယ္။ Commodity အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္တာလည္းရႇိမယ္။
အဲဒီအတိုင္းပဲစေတာ့အိတ္ခ်ိန္းေပၚလာမယ္ဆိုရင္လည္း ဒီရႇယ္ယာေစ်းကြက္က ရင္းႏႇီးျမႇဳပ္ႏႇံမႈတစ္မ်ဳိးျဖစ္လာမႇာပဲ။ အိမ္ၿခံေျမေစ်းကြက္မႇာဆိုရင္ တခ်ဳိ႕ေတြက ပိုက္ဆံေတြပိုေနၿပီးေတာ့၊ ဒါမႇမဟုတ္ ေငြမည္းေတြကို ဘယ္မႇာထားရမႇန္းမသိလို့ အဲဒီမႇာသြား၀ယ္ၿပီးလုပ္ၾကတာရႇိတယ္။ အခုေလာေလာဆယ္ ရႇိေနတဲ့ပံုစံက ၃၀ရာခိုင္ႏႈန္းအခြန္ေဆာင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ေငြျဖဴျဖစ္သြားတယ္။
ျခံကိုျပန္ေရာင္းလိုက္ရင္လည္း ေငြျဖဴျဖစ္သြားတယ္။ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းမႇာလည္း အဲဒီလိုမ်ဳိးျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ အႏၲရာယ္ရႇိတယ္။

စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းမႇာလည္း ေငြမည္းရႇိတယ္။ေငြမည္းကို ရႇယ္ယာ၀ယ္လိုက္တယ္။ ျပန္ေရာင္းလိုက္ရင္ထြက္လာတဲ့ပိုက္ဆံက
ေငြျဖဴျဖစ္ရင္ လူေတြက စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းမႇာရင္းႏႇီးတာက
ေငြျဖဴေဖာ္ဖို့ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။ ေငြျဖဴေဖာ္ဖို႔အတြက္ပဲ ရင္းႏႇီးတယ္ဆိုရင္ ေရရႇည္မႇာအလားအလာမေကာင္းႏိုင္ဘူး။ ရႇယ္ယာေစ်းကြက္မႇာ အေရာင္းအ၀ယ္ေတြကကုမၸဏီေတြန႔ဲ မဆိုင္ေတာ့ဘူး။ ေငြျဖဴေဖာ္ခ်င္ရင္ရႇယ္ယာ၀ယ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မႇာ စေတာ့ေစ်းကြက္ကအရမ္းထိုးတက္သြားေရာ။ အထူးသျဖင့္ ကုမၸဏီသိပ္မမ်ားတဲ့အခ်ိန္မႇာျဖစ္ႏိုင္တယ္။

ထိုးတက္တာက အဲဒီကုမၸဏီရဲ႕အေျခအေနနဲ႔ ဘာမႇ မဆုိင္ဘဲ ထိုးတက္သြားတာ။ ၿပီးမႇေငြျဖဴေပၚၿပီဆိုၿပီး ျပန္ေရာင္းထုတ္တဲ့အခ်ိန္မႇာ ထိုးက်သြားေရာ။ တခ်ဳိ႕ဟာေတြက်ေတာ့ Seasonal (အခ်ိန္ရာသီအလိုက္) ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီလိုမ်ဳိးျဖစ္တယ္ဆိုရင္ စေတာ့ေစ်းကြက္ႀကီး ထိုးတက္၊ ထိုးက်တာက အဲဒီကုမၸဏီရဲ႕အေျခအေနနဲ့မဆိုင္ဘဲနဲ့ အဲဒီလိုမ်ဳိးျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ေရရႇည္မႇာမေကာင္းဘူး။ အိမ္ၿခံေျမေစ်းကြက္လည္း အဲဒီအတိုင္းျဖစ္ေနတာ၊
တကယ္ေတာ့မေကာင္းဘူး။ အဲဒီလိုမ်ဳိးမျဖစ္သင့္ဘူး။ ေရရႇည္မႇာ စီးပြားေရးတစ္ခုလံုးကို ထိခိုက္တယ္။ အစိုးရအေနနဲ့ဘာကိုစဥ္းစားသင့္သလဲဆိုေတာ့ အစိုးရအေနနဲ႔ ေငြျဖဴေဖာ္ဖို႔အတြက္ Investment နည္းလမ္းမဟုတ္တာမ်ဳိး တျခားနည္းလမ္း ရႇာေပးသင့္တယ္။ အစိုးရဘက္က ဘယ္လိုမ်ဳိးေငြမည္းကို ေငြျဖဴအျဖစ္ေျပာင္းဖို႔လက္ခံၿပီး ဘယ္လိုဟာမ်ဳိးကိုေတာ့ လက္မခံဘူးဆိုတာေပါ့။ ဥပမာ- မူးယစ္ေဆး၀ါးကို လက္မခံဘူးဆိုရင္ ခြင့္မေပးနဲ႔။ တခ်ဳိ႕ဟာက်ေတာ့အရင္တုန္းက အခြန္မေဆာင္ထားတဲ့ ေငြမည္းေတြရႇိမယ္။ အဲဒါမ်ဳိးက်ေတာ့ သူတို့အေနနဲ႔ ေငြျဖဴျပန္ျဖစ္ဖို႔ အစိုးရကလက္ခံတယ္ဆိုရင္ လမ္းဖြင့္ေပးဖို႔လိုမယ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့လည္း
ေမႇာင္ခိုလုပ္ထားတာ၊ ေက်ာက္ေတြဘာေတြ လုပ္ထားတာ အဲဒါကိုလည္းေငြျဖဴအျဖစ္ျပန္ ေဖာ္ဖို့ အစိုးရအေနနဲ႔ စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုရင္ အိမ္ၿခံေျမေစ်းကြက္တို့၊ စေတာ့ေစ်းကြက္တို့ကို အလြဲသံုးစားလုပ္မယ့္အစား သူတို့အေန နဲ႔ တိုက္႐ိုက္လမ္းဖြင့္ေပးလိုက္။ ကိုယ့္မႇာေငြမည္းရႇိတယ္ဆိုရင္ဘယ္ကလာတဲ့ ေငြမည္းလဲဆိုတာကို ေၾကညာရမယ္။ ေၾကညာၿပီးရင္ အဲဒါကို အခြန္ဘယ္ေလာက္ေဆာင္လိုက္ဆိုရင္ ေငြျဖဴျဖစ္သြားမယ္။ အဲဒါမ်ဳိးကိုလုပ္ဖို႔ဆိုရင္ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခု
ေပးလိုက္ေပါ့။ ႏွစ္ႏႇစ္အတြင္းမႇာ ေငြမည္းမႇန္သမ်ကို ေငြျဖဴအျဖစ္ ေျပာင္းရမယ္။ အခြန္ဘယ္ေလာက္ေဆာင္ရမယ္။ ဒီႏႇစ္ႏႇစ္အတြင္းမႇာ အစိုးရက သတ္မႇတ္ထားတဲ့ နည္းလမ္းကိုသံုးသြားမယ္ဆိုရင္
အခြန္ေဆာင္တာကလြဲလို႔ တျခားဘာမႇအေရးမယူဘူးဆိုတာကို အစိုးရက အာမခံဖုိ႔လိုမယ္။အဲဒီႏႇစ္ႏႇစ္ေက်ာ္သြားလို့ ေငြမည္းကိုေတြ႕တယ္ဆိုရင္ေတာ့
ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အေရးယူမယ္ဆိုရင္ ပိုၿပီးေကာင္းလိမ့္မယ္ထင္တယ္။ အဲဒါအတြက္ဘာလို႔လဲဆိုရင္ အစိုးရကလႊတ္ေတာ္ကတစ္ဆင့္ ဥပေဒတစ္ခု လိုမယ္။ ဥပေဒကလႊတ္ေတာ္ဆီကတစ္ဆင့္ဆိုရင္ ေျပာင္းဖို့မလြယ္ဘူး။ တကယ့္ဥပေဒနဲ႔ သြားမယ္ဆိုရင္ လူေတြက ပိုၿပီးယံုၾကည္မႈရႇိမယ္။ အဲဒါကို ေငြျဖဴေဖာ္တယ္ဆိုရင္ အဲဒီေငြျဖဴကို ေနရာတုိင္းမႇာသံုုးလို႔ ရတယ္။ ေျမ၀ယ္မလား၊ စေတာ့အိတ္ခ်ိန္းမႇာရင္းႏႇီးမလား၊ တျခားဟာဘာလုပ္မလဲေပါ့။ အဲဒီလုိမ်ဳိး လိုမယ္ထင္တယ္။

အခုလိုအခ်ိန္ေပးေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s